Η πολιτική οργή ως νέο ζητούμενο

Οι δημοσκόποι το καταγράφουν συνεχώς. Η λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» αυξάνεται και συνδυάζεται με την θρυλούμενη «οργή».

Ένα στοιχείο πολιτικό που είχε αφομοιωθεί από την αυξητική τάση της κυβερνητικής πορείας. Τα δεδομένα είναι γνωστά που την έχουν προκαλέσει. Και σε αυτό δείχνουν να ποντάρουν οι περισσότεροι εκ της αντιπολιτεύσεως. Έχει συμβάλει, όπως εκτιμάται και η σκληρή στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της κ. Καρυστιανού. Σαν να δημιουργείται ένα κλίμα που μοιάζει να διατηρείται αυξανόμενο μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Η στρατηγική της «οργής» δεν φαίνεται να υποστηρίζεται ως επίκεντρο της πολιτικής του Νίκου Ανδρουλάκη και μερικώς του Αλέξη Τσίπρα. Ενέχει και τον κίνδυνο του λαϊκισμού ως «πειρασμός». Μια πολιτική τακτική του παρελθόντος. Υποστηρίζεται, όμως, από το σύνολο των αντιπολιτευτικών κομμάτων.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι συζητήσεις μεταξύ των ηγετών των κομμάτων και των δημοσκόπων έχουν ως βάση της αναζήτησης και αυτής της πολιτικής συμπεριφοράς. Λέγεται, δε, πως σε πολλές συσκέψεις στα κομματικά γραφεία αναλύουν και αναζητούν τον τρόπο αντίδρασης ή και δράσης ως πολιτική επιλογή. Η κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη ενισχύει σοβαρά αυτούς τους προβληματισμούς.

Η δυναμική των αγροτικών κινητοποιήσεων ενίσχυσε και την αντιπολιτευτική ένταση με εμφανή τα χαρακτηριστικά της μετωπικής σύγκρουσης. «Θα πάμε σε πόλεμο διαρκείας μέχρι τις εκλογές», σημείωνε με δηκτικό τρόπο, στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που επιμένει στο κλήρο ροκ με την κυβέρνηση και είναι από εκείνους που αρνούνται οποιαδήποτε συζήτηση περί μετεκλογικής συνεργασίας με την ΝΔ. Λέγεται, επίσης, πως ο Νίκος Ανδρουλάκης μελετά σε πιο ψύχραιμο τόνο, την προεκλογική τακτική του ΠΑΣΟΚ. «Η οργή» ενδέχεται να μετατραπεί σε μπούμερανγκ σε όποιον την επιλέξει ως βασική τακτική», τόνιζε υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Για την αριστερά είναι σαφές πως δεν επιλέγει τα «ήρεμα» νερά μιας προεκλογικής περιόδου. Αλλά αυτό, λένε σε συζητήσεις εντός των κομματικών τειχών, δεν αποτελούσε ποτέ χαρακτηριστικό του χώρου. «Εξάλλου πάντα βρισκόμαστε στο πλευρό των πολιτών που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης». Είναι, επίσης, όμως, σαφές πως το κλίμα «εναντίον όλων» που αναπτύσσεται προβληματίζει τις ηγεσίες της αριστεράς.